Wrenchman hier.

Vertel ons even wie je bent en als je reuma hebt, wat voor reuma je hebt!

Moderator: Martijn

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Lalage » do mei 25, 2017 8:47 pm

Wat knap dat je ondanks alles toch een goede indruk heb gemaakt tijdens het solliciteren en dat je de energie hebt opgebracht om iets anders te zoeken! En dan ook nog in je eigen woonplaats; ik ben jaloers :ewink: Hopelijk gaat het je goed bevallen en helpt het je om weer op te krabbelen.
Lalage
Lid
 
Berichten: 495
Reumavorm: reumatoïde artritis

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Henk » vr mei 26, 2017 2:59 am

Wrenchman schreef:Vanaf morgen moet ik dit maar op zijn beloop laten gaan en mij wat meer verheugen op mijn nieuwe werkgever. Want daar heb ik echt superveel zin in!

Door die laatste zin maak ik me wat minder zorgen over hoe het met je gaat, Wrenchman... that's the spirit!
Ontspannen... ontspannen... ontspannen... op welke manier dan ook.
En één ding zeker NIET doen: Je laten gaan ten opzichte van je oude werkgever. Sta er boven, zie 'm als de zielepoot die hij is.
Vervelend, dat je oudste zoon er blijkbaar moeite mee heeft dat hij niet het prinsje in huis meer is, maar dat hij die positie moet delen met z'n broertje. Vergeet bij hoe je reageert NOOIT dat hij vijf jaar is!
Vraagje, omdat ik domweg nieuwsgierig ben: Hoe gaat het momenteel met je vader?
Met vriendelijke groet,
Henk.
'Tous les hommes sont mortels' ('Alle mensen zijn sterfelijk') van Simone de Beauvoir. Gelukkig wel!
Avatar gebruiker
Henk
Lid
 
Berichten: 1099
Woonplaats: Rotterdam
Reumavorm: reumatoide artritis

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Hermione » vr mei 26, 2017 12:38 pm

Goed zeg van je nieuwe baan!
Gouden tip: ga dat gesprek zo snel mogelijk aan. Als blijkt dat hij echt dwars gaat liggen, dan meld jij je na je laatste officiële dag (en waarna hij dan blijkbaar verwacht dat jij nog doorwerkt, als dat zo is na dat gesprek) ZIEK. Je moet wel aan kunnen tonen dat jij er alles aan gedaan hebt om e.e.a. bespreekbaar te maken en goed af te spreken.
Maar hij kan jou je recht op jouw vrije dagen niet ontnemen, hoe graag hij dat ook wil.

(en is het gedrag van jullie oudste bespreekbaar op het consultatiebureau/ bij de huisarts/ bij de schoolarts? hopelijk kunnen die hem doorsturen, wie weet heeft hij iets van adhd, bepaalde vorm van autisme, en kunnen jullie met wat handvatten een ander gezinsleven tegemoet gaan)
Hermione
Avatar gebruiker
Hermione
Lid
 
Berichten: 1656
Woonplaats: noord limburg
Reumavorm: sarcoïdose dvn

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Lalage » vr mei 26, 2017 2:18 pm

Hermione schreef:Als blijkt dat hij echt dwars gaat liggen, dan meld jij je na je laatste officiële dag (en waarna hij dan blijkbaar verwacht dat jij nog doorwerkt, als dat zo is na dat gesprek) ZIEK.

Jij zegt wat ik denk...
Lalage
Lid
 
Berichten: 495
Reumavorm: reumatoïde artritis

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Henk » vr mei 26, 2017 3:20 pm

En ik ben het er dus helemaal niet mee eens...
Natuurlijk moet je, bij je oude baas, krijgen waar je recht op hebt, maar ik zou in deze tijd niet snel de strijd aangaan. Het geeft spanning in een tijd waar je vooral ontspanning nodig hebt.
En ik ben een felle tegenstander van het onmiddellijk medicaliseren van 'afwijkend gedrag' van kinderen. De ritalin-maffia vaart er wel bij, maar over het effect op langere termijn... praat men liever niet.
Nog afgezien van het feit dat je een kind wanneer je het als 'afwijkend' gaat behandelen vaak nog afwijkender gaat gedragen... omdat het die extra aandacht wel prettig vindt.

Wanneer het aan mij zou liggen, zou mijn dochter (kinder- en jeugdpsychiater) het heel wat minder druk hebben. :roll:
'Tous les hommes sont mortels' ('Alle mensen zijn sterfelijk') van Simone de Beauvoir. Gelukkig wel!
Avatar gebruiker
Henk
Lid
 
Berichten: 1099
Woonplaats: Rotterdam
Reumavorm: reumatoide artritis

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Wrenchman » vr mei 26, 2017 10:54 pm

Vandaag moest ik ineens denken dat ik het verhaal over verdwaald zijn vlak bij huis al eens eerder gelezen heb. Volgens mij was dat hier op het forum. Ik kan het alleen niet terugvinden.
Maar goed. Niet te lang bij stilstaan. Ik zie het maar dat ik wakker geschud ben door mijzelf dat het zo niet langer kan. Gelukkig is de grootste bron van stress en onvrede binnenkort verleden tijd.

Bedankt voor jullie reacties. En bedankt voor de gelukwensen! :ebiggrin: Ik ben zeker blij dat dit op mijn pad kwam. In februari heb ik ook al eens gesolliciteerd, maar dat ketste wederzijds af. De hoofdreden dat ik nu switch is trouwens dat ik dichter bij huis ga werken in een bedrijf met meer uitdaging en een warme sfeer. Ook daar zullen ergernissen voorkomen, maar dan hoef ik er in ieder geval niet uren per week voor in de auto te zitten.

Over de aanpak van mijn huidige werkgever: Het is een lastige club mensen. Ik ben met een hele lieve kliek collega's (die ik ontzettend ga missen) in een groot bedrijf ondergebracht. Dan heb je ineens te maken met managers en die hebben nooit tijd. Je moet ze maar mailen voor een afspraak wanneer het hun blieft. En dat is nu dus al een paar keer verzet.
Niet afgelopen weekend, maar het weekend ervoor heb ik de verlofaanvraag gedaan. Inmiddels zijn er dus 2 weken verstreken. Volgens het burgerlijk wetboek moet je werkgever je binnen 2 weken schriftelijk je aanvraag afwijzen indien hiervoor een zwaarwegende reden is. Met andere woorden: Ze hebben pech gehad. Moeten ze maar tijd vrij maken.
Ik ben van plan om hier geen heisa van te maken. Maar als het moet wijs ik ze wel op hun plichten waar zelfs hun zich aan moeten houden.

Ziekmelden zie ik echt als een laatste uitweg. Ik ga niet gezond thuiszitten. Maar goed, wellicht hoeft het ook niet gezond. Want als men zo blijft dwarsliggen en pushen komt het er vanzelf van.
Dit hoop ik dus voor te zijn. De waarschuwing heb ik gehad, dus zoveel mogelijk de meningsverschillen langs mij heen laten waaien de laatste weken. Ik sta in mijn recht en ik sta boven de grillen van mijn werkgever. Als hun moeilijk willen doen, prima. Ik ga er niet meer in mee. Dat heb ik dus al teveel gedaan. In hoeverre hun verder nog mij willen dwarsliggen moet ik maar afwachten, anders maak ik er mij veel te druk over.

Mijn zoon is een normale jongen van 5 naar het schijnt. Hij is al wel sinds zijn 2e verjaardag ongeveer de grenzen aan het verkennen. (twee is nee) Wellicht dat het ook wel aan ons als opvoeders ligt, ik weet het niet. Wat wel naar voren komt is dat hij vervelend wordt als hij zich verveelt. Hij heeft uitdaging nodig en moet constant gestimuleerd worden. Hij is handig met cijfers en letters en pakt dingen ongelooflijk snel op. Wat dat betreft lijkt hij echt op zijn ouders, want wij hebben dit ook.
Mijn zoon is niet hoogbegaafd en naar mijn idee niet autistisch. In vergelijking met zijn leeftijdsgenootjes heeft hij ook geen ADHD.
Maarja, wat er dan wel in dat koppie omgaat... Waarom hij zijn broertje en ons zo plaagt? Ik weet het niet.
Er zit wel een jongen in zijn klas wat echt een probleemkind is. Die kent thuis niet anders dan geweld en is ook constant o.a. mijn zoon aan het pesten/schoppen en slaan. Hier is de school wel mee bezig, maarja. Ieder kind heeft recht op onderwijs. Ik ben allang blij dat het in behandeling is en er geen situatie is waarbij een grote groep kinderen achter mijn zoon aan zitten ofzo. Brrr.

Het is allemaal onderdeel van het probleem. (en ook mijn problemen)
Wat kunnen we verwachten van een bezoek aan de huisarts? Nu heb ik niet meer zo'n hoge pet meer op van artsen en therapeuten. En wat gaan die zeggen? Het liefst heb ik een paar dagen zo'n supernanny in huis. Op een paar uitspattingen na vertoont hij dit gedrag alleen thuis namelijk. Zelfs op de opvang, als de kinderen gezamenlijk buiten spelen, kunnen die twee bengels van ons heel lief samen spelen. Heel de middag leuk en lief. Wat doen wij dan fout?
Voor mijn vrouw is het nog erger. Zij zit meerdere (mid)dagen alleen met onze zoons thuis terwijl ik werk. Maar het komt ook voor dat ik alleen met ze ben. En ik ben echt een flinke vent, maar hij heeft mij wel eens aan het huilen gehad met zijn getreiter.

En weet je wat het allerergste is? Hij houdt zielsveel van ons en bij het slapen gaan is alles helemaal goed en leuk en is hij poeslief en aardig.

Wat er ook gebeuren gaat, ik wil hem niet volgestopt zien met medicatie. Ik denk dat hij meer gebaat is bij de juiste sturing van ons uit. Dat zal wel weer een investering worden van voornamelijk tijd en geduld en je moet net de juiste persoon treffen. Op zich redden we ons nog wel hoor, maar het zou zo fijn zijn om eens een dag te beleven dat ze elk met iets anders bezig zijn en dat we ze niet voortdurend uit elkaar hoeven te plukken.

@henk: Bedankt voor de vraag! Het gaat goed met mijn vader. Sinds de bloedverdunners gestopt zijn, geen neusbloeden meer gehad. Het is wel een van de eerste dingen wat ik ze had gevraagd na te gaan bij de artsbezoeken. Jammer dat het evengoed nog zo lang heeft moeten duren voordat dat uitgeprobeerd werd. Wel vreemd dat ze met camera's niet konden zien waar die bloedingen nou vandaan kwamen.
The truth is out there...
Avatar gebruiker
Wrenchman
Lid
 
Berichten: 761
Reumavorm: SOLK

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Henk » za mei 27, 2017 1:46 am

Fijn, dat de neusbloedingen verder achterwege zijn gebleven, maar omdat ik ervan uitga dat er een reden was om hem bloedverdunners voor te schrijven, hoop ik wel dat de behandelaar(s) daaraan gedacht hebben. Persoonlijk zou ik niet graag stoppen met mijn antistollingsmedicijn, waarvan ik hoop dat het helpt bij het voorkomen van een volgend hart- en/of herseninfarct. Vooral aan dat laatste wil ik niet denken...

"Gelukkig is de grootste bron van stress en onvrede binnenkort verleden tijd."
Om dat te benadrukken kun je (bijvoorbeeld) zelfs gaan aftellen op de kalender...

En ik ben blij, dat jij/jullie niet tot de ouders horen, die het 'interessant' vinden, dat hun kind 'iets bijzonders' is/heeft.
Als 'ervaringsdeskundige' weet ik dat het ene (klein)kind volledig gelukkig is wanneer zij met een boekje op de bank kan zitten, terwijl het andere (klein)kind pas gelukkig wordt wanneer het kan bewegen, bij voorkeur in de buitenlucht.
Ennuh... een normaal vijfjarig jongetje lijkt me ook wel 'bereikbaar' met de vraag: "Hoe zou je het vinden wanneer we jou zo zouden gaan behandelen...?"
Ik denk/hoop trouwens, dat het een fase is waar je zoon gewoon doorheen moet.
'Tous les hommes sont mortels' ('Alle mensen zijn sterfelijk') van Simone de Beauvoir. Gelukkig wel!
Avatar gebruiker
Henk
Lid
 
Berichten: 1099
Woonplaats: Rotterdam
Reumavorm: reumatoide artritis

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Wrenchman » di mei 30, 2017 10:16 am

Gister tijdens mijn exitgesprek heeft men inderdaad geprobeerd mijn verlofaanvraag te weigeren. Afgelopen weekend was het dus 2 weken geleden dat ik die aanvraag verstuurd heb.
Ik zei dus dat ze er maar eerder mee hadden moeten komen en dat de verlofaanvraag dus automatisch akkoord is. Degene met wie ik het gesprek had werd er niet vrolijker op. Jammer dan. Voor mij een bevestiging van de juistheid van mijn beslissing om hier weg te gaan.

Aftellen doe ik zeer zeker. Na vandaag nog 8 werkdagen. En dan niet achterom kijken, dan zie ik dat mes in m'n rug ook niet zitten.

Ik vind het heel interessant wat mijn zoon allemaal voor bijzonderheden in zijn karakter ontwikkeld en dat hij makkelijk leert. Maar nog belangrijker is de ruimte voor spelend opgroeien. Werken kun je altijd nog.
Wij hebben besloten om hem niet te pushen omdat hij misschien bijzonder is. Om ons heen zien we het wel. Gaat allemaal heel krampachtig.

Maar wat het nou met zijn getreiter en slecht luisteren is weet ik gewoon niet.
The truth is out there...
Avatar gebruiker
Wrenchman
Lid
 
Berichten: 761
Reumavorm: SOLK

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor vrolijkmeisje » wo mei 31, 2017 11:36 am

Succes met je nieuwe baan Wrenchman! Hopelijk gaat het op meerdere gebieden een positief effect hebben.
Hoe kinderen zich gedragen kan met van alles te maken hebben; misschien krijgt hij gemakkelijker negatieve aandacht dan positieve aandacht? Misschien reageert hij op een bezorgde en gestreste vader die ook nog eens lichamelijke klachten heeft? Misschien is er iets heel anders wat hem dwars zit?
Als zijn gedrag niet verbetert zou mijn advies zijn om eens te gaan praten met iemand van een CJG bij jou in de buurt. Er zijn veel tips te geven als mensen wat meer mee mogen kijken met wat er nou precies gebeurt in de wisselwerking.
Een kind verandert zijn gedrag vaak niet vanzelf terug naar positief. Daar is vaak (een andere) input van ouders voor nodig.
Dus niet meteen op zoek naar stempeltjes maar zoeken naar hoe je je als ouders kunt opstellen op zo'n manier dat het kind anders gaat reageren.
Ik werk in de jeugdhulpsector en zie zo veel kinderen waarbij het probleem vooral zit in de wisselwerking.
Ook succes hiermee!
Het zou fijn zijn als jouw nieuwe baan ook een stukje positieve inbreng geeft in jullie gezin en dat dat ook effect heeft op het gedrag van je zoon.
(Ik realiseer me dat mijn reactie vervelend kan worden opgevat, want ik weet helemaal niets van jullie opvoedsituatie. Misschien denk ik helemaal in de verkeerde richting, maar als dat zo is, leg dan mijn berichtje meteen aan de kant!)
Avatar gebruiker
vrolijkmeisje
Lid
 
Berichten: 964
Reumavorm: Reumatoide Artritis

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Wrenchman » wo mei 31, 2017 1:04 pm

@vrolijkmeisje: Bedankt voor je reactie. Ik zou niet weten wat er vervelend is hieraan.
Ik schrijf het juist hier op om het een beetje van mij af te tikken en daarbij sta ik open voor feedback. Bovendien heb ik een paar jaar character building achter de rug. Ik heb besloten om niet meer zo snel boos of verdrietig te worden. En zeker niet op mensen die hun best voor je doen. In het dagelijks leven werkt dat in ieder geval prima.

En bedankt voor de succeswens. :ebiggrin:
The truth is out there...
Avatar gebruiker
Wrenchman
Lid
 
Berichten: 761
Reumavorm: SOLK

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Wrenchman » za jun 17, 2017 8:53 pm

De afgelopen tijd ging eigenlijk pijnvrij/pijnarm voorbij. Dus heb ik deze week de Naproxen en de Paracetamol aan de kant gegooid. Vandaag maar weer gaan slikken. Ik kreeg gister een spierverkramping in mijn rug/onderin schouder wat alleen maar erger wordt. Ik loop er krom van, vooral met op gang komen. Ik zie mezelf al aankomen bij mijn nieuwe werkgever maandag...
Het kan ook wel aan het klussen komen van de afgelopen dagen, maar om nou te zeggen dat dat zo zwaar was. Ik heb niet de hele tuin omgespit ofzo.

Dus maar hopen dat maandagochtend de boel weer op peil is. Jammer dat toch telkens weer blijkt dat ik niet zonder pijnstillers schijn te kunnen.
The truth is out there...
Avatar gebruiker
Wrenchman
Lid
 
Berichten: 761
Reumavorm: SOLK

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor vrolijkmeisje » za jun 17, 2017 10:10 pm

Kan het ook zijn dat het klussen voor iemand zonder klachten niet zwaar zou zijn maar voor jouw lichaam wel?
Voor mijn lichaam zijn ook heel veel klusjes zwaar waar een gezond iemand zijn hand niet voor omdraait.
Hopelijk gaat het maandag weer goed. Succes bij je nieuwe werkgever!
Avatar gebruiker
vrolijkmeisje
Lid
 
Berichten: 964
Reumavorm: Reumatoide Artritis

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Wrenchman » za jun 17, 2017 11:30 pm

vrolijkmeisje schreef:Kan het ook zijn dat het klussen voor iemand zonder klachten niet zwaar zou zijn maar voor jouw lichaam wel?

Dat kan heel goed. Andere bewegingen dan anders en misschien gister wat koele wind op de spieren omdat het niet belachelijk warm was.
Aan de andere kant doe ik lichamelijk zwaar werk wat ook wel eens een dag lang in een vervelende houding flink belastend werk is. En de laatste maanden was dit goed te doen.

Bedankt voor de succeswens! :)
The truth is out there...
Avatar gebruiker
Wrenchman
Lid
 
Berichten: 761
Reumavorm: SOLK

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Wrenchman » zo jul 23, 2017 10:16 pm

Bij mijn nieuwe werkgever gaat alles voorspoedig. Aan de lichamelijke klachten kan het in ieder geval niet liggen, want die houden zich mooi op de achtergrond. 8)

Vorig weekend begon er wel een vingerkootje te ontsteken. Kwam niet door iets met reuma, maar door een wondje wat was gaan ontsteken. Aangezien Mrs. Wrenchman het begin dit jaar in haar duim had en die in 1 nacht 3 keer zo dik werd en opengesneden moest worden, maar wat sneller dan haar de huisarts gebeld.
Die adviseerde nat verband erom te doen en ik kon 's morgens voordat ik naar mijn werk ging even terecht. Die nacht was de 'blaar' van de ontsteking kapot gegaan en kwam er een flinke lading pus uit. Bij de huisarts hebben ze even gekeken en nogmaals nat verband erom en een antibioticakuur gekregen omdat het er wel "erg naar" uitzag.

Inmiddels geneest het al mooi en zal de komende dagen de oude huid waar de ontsteking zat wel eraf gaan vallen. Wel nog een dag flinke diarree gehad van die antibiotica-rommel.

Voor de rest gaat het dus goed. Ik slik gewoon mijn pillen en ze houden mij gaande. Nog een maand en dan hebben we vakantie. Daar kijk ik wel erg naar uit!
The truth is out there...
Avatar gebruiker
Wrenchman
Lid
 
Berichten: 761
Reumavorm: SOLK

Re: Wrenchman hier.

Berichtdoor Henk » ma jul 24, 2017 2:57 am

Nieuwe werkgever VOORSPOEDIG... wond geneest MOOI... diarree GEHAD... rest GOED...
en over een maand VAKANTIE!
Ik lees even selectief, Wrenchman... maar ik hoop dat het jou en je gezin goed gaat en blijft gaan!
Met vriendelijke groet,
Henk.
'Tous les hommes sont mortels' ('Alle mensen zijn sterfelijk') van Simone de Beauvoir. Gelukkig wel!
Avatar gebruiker
Henk
Lid
 
Berichten: 1099
Woonplaats: Rotterdam
Reumavorm: reumatoide artritis

VorigeVolgende

Keer terug naar Wie is wie?

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 3 gasten

Advertentie